Aardappelen met schildpadsoep – Stadsarchief Delft
Menu’s van de eettafel van Sociëteit Alcuin, 1976-2003 (Archief 353, inv.nr 142)

Menu’s van de eettafel van Sociëteit Alcuin, 1976-2003 (Archief 353, inv.nr 142)

Tarievenlijst van Sociëteit Phoenix van het Delftsch Studenten Corps, 1878 (TMS 255860)

Tarievenlijst van Sociëteit Phoenix van het Delftsch Studenten Corps, 1878 (TMS 255860)

27 november 2018:

Aardappelen met schildpadsoep

De vrolijke kleurtjes verhullen niet dat dit groezelige archiefstukken zijn, met vetvlekken en al. Toch zijn menu’s van de indertijd zeer populaire eettafels een prachtige bron voor het Delftse studentenleven. Wat schaft de pot in november 1978?

Het archief van Alcuin herbergt weekoverzichten van de studenteneettafels van 1976 tot 2003, met daarop aangetekend hoeveel eters er aanschoven. Deze laatste week van november dus bijna 1800, alleen al bij Sanctus Virgilius. In totaal ging het om duizenden studenten per week.

In de mensa van de Technische Hogeschool aten zij kotelet of slavink, varkensfricandeau of tartaar. Iedere dag een ander stukje vlees en op vrijdag een visstick. Vegetarisch eten kon eenmaal per week bij de Koornbeurs. De kok sloofde zich uit: een groentegerecht van azukibonen, uien, wortel en bloemkool met noten en rozijnen, afgeblust met kerriesaus en geserveerd met zilvervliesrijst. Vleesloos eten was nog niet echt hot, een gratis kopje thee moest de twijfelende flexitariër over de streep trekken. De Hollandse pot stond anno 1978 nog hoog in het vaandel met aardappelen in de hoofdrol: gekookt, gebakken, gestampt of tot frieten gesneden. De internationale keuken beperkte zich tot een macaronischotel of spaghetti met een gebakken ei.

Het Stadsarchief bezit meer moois in dit genre. De tariefkaart van sociëteit Phoenix uit 1878 vermeldt diverse wijnen, vier soorten bier en een indrukwekkende lijst jenevers en likeuren. Niet alle dranken hebben de tand des tijds doorstaan. Wie drinkt er nog lavas (maggi) met jenever? De spijskaart doet bijna vertrouwd aan met biefstuk, een broodje kaas of ham en drie spiegeleieren. Alleen de schildpadsoep valt uit de toon. Vermoedelijk was het een imitatiesoep met kalfskop als vervanging. Zeeschildpadden waren in de negentiende eeuw al zo zeldzaam dat een kopje schildpaddensoep een dure grap was. Zelfs voor de rijke jongeheren die zich bij Phoenix lieten vollopen.

Inloggen
Share
Tweet
Share
+1