Woonwensen in een afbraakwijk - Stadsarchief Delft
Op de nominatie voor sloop: de Pieterstraat, ca. 1960-1962, foto W.L. van der Poel (TMS 120261)

Op de nominatie voor sloop: de Pieterstraat, ca. 1960-1962, foto W.L. van der Poel (TMS 120261)

Vragenlijst Sociografisch Bureau voor Pieterstraat 41, ca. 1962-1963 (Archief 653, inv.nr 7471)

Vragenlijst Sociografisch Bureau voor Pieterstraat 41, ca. 1962-1963 (Archief 653, inv.nr 7471)

7 januari 2019:

Woonwensen in een afbraakwijk

Toen de gemeente in 1956 een alomvattend nieuw bestemmingsplan aannam, het Komplan, was duidelijk wat er moest gebeuren met vaak slecht onderhouden arbeiderswoningen in de binnenstad: sanering. Het was een bekende leuze in veel Nederlandse gemeenten. Slechte woningen moesten plaatsmaken voor nieuwbouw. Maar liefst 1600 woningen stonden in Delft op de nominatie om gesloopt te worden voor de grootschalige vernieuwingsplannen.

Iedereen wenste natuurlijk een comfortabel huis, maar lang niet alle bewoners wilden hun vertrouwde buurt verlaten. Om de sanering in goede banen te leiden, richtte de gemeente in 1959 het Sociografisch Bureau op. Medewerkers bezochten in de jaren 1962-1963 een groot aantal af te breken panden. Zij vulden vragenlijsten in om de woonwensen boven tafel te krijgen. De rapporten geven een mooie inkijk in de bewoningsgeschiedenis van deze buurten.

Een gezin uit de Pieterstraat gaf aan in de binnenstad te willen blijven wonen, liefst ‘niet zo duur’. De man des huizes liet optekenen dat hij een ‘goed oud huis’ zocht met gelegenheid om duiven te houden. Het gezin met vier kinderen was al verschillende malen verhuisd in de voorgaande jaren. De conclusie is helder: ‘In verband met de kosten die dit steeds weer met zich meebrengt zou men nu graag naar een woning gaan die niet weer binnen afzienbare tijd moet worden afgebroken.’

Of deze laatste wens verhoord is, vermeldt het rapport niet. De opmerking legt wel de makke van de grootschalige saneringsplannen bloot. De oproep om te verhuizen was voor velen een loze kreet. Want waar moesten deze huurders met lage inkomens naartoe? De woningnood was al sinds de Tweede Wereldoorlog een groot probleem; nieuwbouw kwam nog maar mondjesmaat van de grond. Veel binnenstadbewoners trokken nog diverse jaren van de ene naar de andere afbraakwoning. En toen de nieuwe flats eind jaren zestig verrezen, dook er in ieder geval voor dit gezin weer een ander probleem op: in zo’n moderne flat was het zeker niet toegestaan om duiven te houden.

Inloggen
Share
Tweet
Share
+1