Te duur aardewerk – Stadsarchief Delft
Details van wandversiering in voormalige Dr. H. Bavinckschool, 2019, foto’s Ton de Ruiter. (TMS 181397, 181406)

Details van wandversiering in voormalige Dr. H. Bavinckschool, 2019, foto’s Ton de Ruiter. (TMS 181397, 181406)

Details van wandversiering in voormalige Dr. H. Bavinckschool, 2019, foto’s Ton de Ruiter. (TMS 181397, 181406)

Details van wandversiering in voormalige Dr. H. Bavinckschool, 2019, foto’s Ton de Ruiter. (TMS 181397, 181406)

11 augustus 2019:

Te duur aardewerk

‘We juichten van blijdschap.’ Dat schrijft Marjolijn in 1971 in een opstel als haar klas te horen krijgt dat ze naar Museum Prinsenhof gaan. Het opstel is voor een scholierenwedstrijd met het thema ‘Leuk zo’n rondleiding’ van het gemeentelijke Bureau JOSS (Jeugd, Onderwijs, Sport en Schoolpsychologie) en is zodoende in het Stadsarchief beland.

Marjolijn zit in de vijfde klas van de Dr. H. Bavinckschool. In het Prinsenhof is zij vooral onder de indruk van de schilderijen: ‘daar heb ik met bewondering naar staan kijken’. Klasgenote Marian laat doorschemeren dat rondleider J.T. Suttorp eerst een aantal waarschuwingen meegeeft: ‘Waar je echt mee uit moet kijken, je mocht er niet aan komen, want als je iets pakt dan laat je het meschien uit je handen vallen.’

De meeste leerlingen putten zich uit in loftuitingen over het museum en de rondleiding. Yvonne geeft blijk van meer creativiteit: ‘Eindelijk werden we door tweeën gedeeld, ons lichaam niet hoor, maar ik bedoel er werden twee groepen gedeeld.’ Yvonne heeft een kritische geest. Wanneer de gids de kogelgaten bij de trap waar Willem van Oranje is vermoord laat zien: ‘Maar ik dacht bij me eigen, hebben ze daar wel bewijzen van?’ Mogelijk brengt de rondleider die bronnenkritiek bij, want ze besluit: ‘Zo’n museum was nou best wel eens leuk en er werdt niet bij gezecht dat het allemaal echt waar was.’

Beppie toont zich al minstens zo kritisch, maar dan over De Porceleyne Fles, het volgende deel van het uitstapje. Het is ‘heel heel erg jammer’ dat de pottenbakker er niet is. Ook niet leuk is ‘dat de prijzen zo heel erg hoog zijn, want die hele kleine klompjes die zijn al bijna 10 gulden’. De prijzen raken een snaar, ook bij Michel: ‘Zo’n rondleiding gaat wel, maar de boorde en de vazen vind ik veel te duur.’ Wie het voormalige schoolgebouw aan de Maerten Trompstraat bekijkt, snapt waarom de leerlingen zo aanslaan op het dure aardewerk. Het is voor hen dagelijkse kost. De trappartij van het in 1922 gebouwde pand is versierd met tientallen tegels: stuk voor stuk juweeltjes afkomstig van De Porceleyne Fles.

Inloggen
Share
Tweet
Share