Te huur: het Prinsenhof - Stadsarchief Delft
Afschrift van de akte van verhuur van het Prinsenhof aan de gezant van de koning van Frankrijk, 1697 (Archief 1, inv.nr 911)

Afschrift van de akte van verhuur van het Prinsenhof aan de gezant van de koning van Frankrijk, 1697 (Archief 1, inv.nr 911)

Onderhandelingen in Huis ter Nieuburch te Rijswijk; tekening van Simon Fokke, c. 1770 (TMS 63629)

Onderhandelingen in Huis ter Nieuburch te Rijswijk; tekening van Simon Fokke, c. 1770 (TMS 63629)

14 oktober 2018:

Te huur: het Prinsenhof

Op 12 juni 1584 werd Frederik Hendrik, zoon van Willem van Oranje en Louise de Coligny, gedoopt in de Nieuwe Kerk. De burgemeesters werden uitgenodigd om namens de stad getuige te zijn van de plechtigheid. Als dank voor deze hoge eer schonken zij de hooggeboren ouders met een royaal gebaar het voormalige Sint-Agathaklooster, dat zij hun tot dan toe in bruikleen hadden gegeven.

Vier weken later werd Willem van Oranje vermoord. Zijn weduwe wilde hier niet blijven wonen en het Prinsenhof kwam leeg te staan. De burgemeesters wilden er graag weer over kunnen beschikken. Na onderhandelingen met de executeurs-testamentair keerde het terug in stedelijk bezit, in ruil voor een lijfrente van 400 gulden per jaar aan Frederik Hendrik.

Het uitgestrekte complex herbergde sindsdien de meest uiteenlopende instellingen en personen. Van de Kamer van Charitate tot de Latijnse School en van de Lakenhal tot het Apothekersgilde. Tot het eind van de zeventiende eeuw was altijd wel een gedeelte in gebruik als logement. Soms ging het om gasten van het stadsbestuur, soms om huurders. In 1603 betrok Emilia van Saksen, dochter van Willem van Oranje, de zuidelijke vleugel met haar man Emanuel van Portugal en hun acht kinderen. Drie van hen woonden nog lang in dit zogenaamde Hof van de Prinsessen van Portugal. Nu heet dat het Prinsenkwartier, terwijl het Prinsessenkwartier veel toepasselijker was geweest.

De laatste hooggeplaatste huurder was de heer De Harley Boneuill, op wie dit contract uit 1697 betrekking heeft. In dat jaar verbleef hij hier om in het Rijswijkse Huis ter Nieuburch namens de koning van Frankrijk te onderhandelen over vrede met Nederland, Engeland, Spanje en een groot aantal Duitse staten. Simon Fokke maakte omstreeks 1770 een gravure over deze Vrede van Rijswijk voor een geschiedwerk van Jan Wagenaar. Toevallig heeft het Stadsarchief een ontwerpschets voor die prent. Ook al zal de scène aan de fantasie van de tekenaar ontsproten zijn, samen met het huurcontract is zo’n tekening toch een mooie illustratie van de Delftse bijdrage aan de Rijswijkse geschiedenis.

Inloggen
Share
Tweet
Share
+1