Vervolging van homosexuelen – Stadsarchief Delft
Eis tegen schout Jacob van Wouw, met linksboven het vonnis van schepenen (Archief 1, inv.nr 2429)

Eis tegen schout Jacob van Wouw, met linksboven het vonnis van schepenen (Archief 1, inv.nr 2429)

17 september 2018:

Vervolging van homosexuelen

In 1730 kwam de Delftse schout Jacob van Wouw in een wel heel bijzondere situatie terecht. Normaal gesproken was hij degene die wetsovertreders oppakte en in staat van beschuldiging stelde. Hij trad dan op als eiser, waarna de schepenen het vonnis velden. Maar nu werd hij zelf vervolgd. Hij zou zich schuldig hebben gemaakt aan seksuele omgang met andere mannen. De zaak was aan het rollen gebracht in Utrecht. Daar was in het voorjaar van 1730 een omvangrijk netwerk van homoseksuelen opgerold. In de daar afgelegde bekentenissen vielen ook de namen van personen in andere plaatsen, waaronder Delft. Binnen enkele maanden werden verspreid over het land ruim 350 mannen en jongens gedagvaard wegens de ‘gruwelijke sonde van sodomie’. Op dit vergrijp stond toentertijd de doodstraf. Uiteindelijk werden in totaal 82 betrokkenen geëxecuteerd.

Het Hof van Holland, de gewestelijke rechtbank, stelde arrestatiebevelen op tegen veertien Delftenaren. Omdat de schout zelf een van de beklaagden was, werd de lijst toegestuurd aan diens plaatsvervanger Reyer van der Burch. Van Wouw en negen anderen kregen op de een of andere manier lucht van wat hen boven het hoofd hing en wisten te vluchten. De overige vier stonden in juli terecht. Drie van hen kregen de doodstraf door ophanging, de vierde werd 25 jaar opgesloten in het tuchthuis aan de Geerweg en vervolgens voor 25 jaar verbannen uit Holland.

Opvallend is dat ook hooggeplaatste personen openlijk werden beschuldigd. Je zou bijna gaan denken dat de vervolging bedoeld was als een aanval op de heersende regentenklasse. Die is dan echter wel mislukt. Jacob van Wouw ontsnapte via Maassluis naar Brabant of Zierikzee, ondanks verwoede pogingen van het Hof van Holland om hem te onderscheppen. Ook schepen Cornellis della Faille zag kans uit handen van justitie te blijven. Beiden werden door de Delftse schepenbank veroordeeld tot eeuwige verbanning. De hoge heren wisten levend te ontkomen, de strop was voor de kleine luiden.

Inloggen
Share
Tweet
Share