Keesje Tromp – Stadsarchief Delft
Akte waarbij Willem III aan Cornelis Tromp het opperbevel over de vloot verleent in geval van afwezigheid of overlijden van Michiel de Ruyter, 7 mei 1673 (Archief 845, inv.nr 21)

Akte waarbij Willem III aan Cornelis Tromp het opperbevel over de vloot verleent in geval van afwezigheid of overlijden van Michiel de Ruyter, 7 mei 1673 (Archief 845, inv.nr 21)

Biografie van Maarten en Cornelis Tromp, in 2001 gepubliceerd door Ronald Prud’Homme van Reine (Bibliotheek 53 C 45)

Biografie van Maarten en Cornelis Tromp, in 2001 gepubliceerd door Ronald Prud’Homme van Reine (Bibliotheek 53 C 45)

4 december 2018:

Keesje Tromp

Dat hij altijd ‘Keesje’ werd genoemd, zal Cornelis Maartensz Tromp hebben gestoken. Zijn vader was een gevierde zeeheld en zijn eigen pretenties logen er ook niet om. Jan Luyken maakte nog wel een prent van Tromps zogenaamde ‘lijkstatie’, de tocht van zijn huis aan de Keizersgracht in Amsterdam naar de schuit waarmee zijn lijk naar Delft werd vervoerd. Maar daar werd Cornelis in stilte bijgezet in het familiegraf. Voor hem geen staatsbegrafenis of praalgraf zoals voor zijn vader. Waar was het misgegaan?

De carrière van Cornelis leek voorspoedig te verlopen. In 1645, op zijn zestiende, werd hij luitenant bij de Admiraliteit van Amsterdam en twintig jaar later was hij luitenant-admiraal, de rang die zijn vader ooit had bekleed. En dat terwijl Cornelis bekendstond als drankorgel en ruzieschopper. Aan zijn successen waren zijn promoties ook al niet te danken, want pas in 1666 wist hij voor het eerst een overwinning te behalen – en die betekende meteen zijn ondergang. Tijdens de Tweedaagse Zeeslag, onder opperbevel van Michiel de Ruyter, versloeg hij de achterhoede van de Engelse vloot. Maar bij het najagen van vijandelijke schepen raakte hij zo ver van de hoofdmacht, dat hij die niet kon bijstaan en de slag alsnog verloren ging. Tromp werd op non-actief gesteld en bleef jarenlang aan wal. Materieel had hij niets te klagen, mede door zijn huwelijk met de schatrijke Margaretha van Raephorst, maar wat zal hij zich hebben verveeld.

In 1673 verzoende Tromp zich op aandringen van stadhouder Willem III met De Ruyter, onder voorwaarde dat hij na diens dood opperbevelhebber zou worden. Hij vocht weer mee in zeeslagen voor de Republiek, maar trad in 1675 in dienst van de Deense koning. Toen De Ruyter in 1678 sneuvelde, keerde Tromp terug om eindelijk te worden benoemd tot luitenant-admiraal-generaal. Hij kreeg zijn zin, maar niemand zat te wachten op zo’n grofgebekte lastpak aan het roer. Hij sleet zijn dagen aan wal en eindigde als drinkebroer.

Veel nagelaten papieren van Cornelis en andere Trompen berusten in het Stadsarchief. Dat is te danken aan de nazaten van zijn jongere broer Harper. Die was jurist en maakte carrière in het Delftse stadsbestuur. Zijn dochter Sara trouwde met Gaspar van Kinschot, pensionaris van Delft. De familie Van Kinschot heeft haar archief ondergebracht in het Stadsarchief, inclusief de door haar bijeengebrachte collectie Tromp.

Inloggen
Share
Tweet
Share
+1