Lieve Papa, maak u niet ongerust – Stadsarchief Delft
Brieven van H.M. van der Goes tijdens Tiendaagse Veldtocht, 1831. (Archief 699, inv.nr 252)

Brieven van H.M. van der Goes tijdens Tiendaagse Veldtocht, 1831. (Archief 699, inv.nr 252)

Joost Hendrik Burlage, Herdenkingsprent Tiendaagse Veldtocht, ca. 1861. (TMS 109114)

Joost Hendrik Burlage, Herdenkingsprent Tiendaagse Veldtocht, ca. 1861. (TMS 109114)

9 augustus 2019:

Lieve Papa, maak u niet ongerust

Iedere ouder weet wat deze woorden betekenen. Het is dan ook maar de vraag of de ontvanger werkelijk gerustgesteld was. De brief arriveerde immers net na de Tiendaagse Veldtocht in 1831, toen het Nederlandse leger met een verrassingsaanval probeerde het opstandige België weer in te lijven.

Ontvanger Franc van der Goes van Naters was oud-militair. Hij woonde sinds enkele jaren in Kleef, maar was in Delft geboren en had als telg van dit regentengeslacht nauwe banden met de stad. Om die reden berust het complete familiearchief bij Stadsarchief Delft. Zo ook de drie brieven die zijn zoon hem in 1831 stuurde uit respectievelijk Turnhout, Leuven en Tienen.

Het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden bestond pas sinds 1815. De zuidelijke provincies hadden er van meet af aan moeite mee en riepen in 1830 hun onafhankelijkheid uit, tot woede van koning Willem I. Hij liet het leger uitrukken om de Belgische Opstand te onderdrukken en voerde op 2 augustus 1831 een grootscheepse aanval uit. Een dag later schreef Van der Goes jr. aan zijn vader dat hij zich niet ongerust moest maken. ‘Tot nog toe gaan de Belgen overal loopen, ons verlies is onbeduidend.’ De volgende brief kwam tien dagen later, een met potlood geschreven kattenbelletje: ‘Cees en Willem zijn beide in het diepst van het vuur geweest en evenals ik goddank er gelukkig afgekomen.’ Helemaal onderaan pas kwam het slechte nieuws. ‘De familie Gallièris is zeer ongelukkig. Vader en zoon zijn beide een been kwijt.’

Het Nederlandse leger won de tien dagen durende slag, maar had 131 gesneuvelden en 590 gewonden te betreuren. België behield ook nog eens zijn soevereiniteit omdat het Franse leger de zijde van de jonge staat koos. Politiek-strategisch had de strijd wel nut, want Nederland kon gunstiger scheidingsvoorwaarden bedingen. Daar ging België mee akkoord, koning Willem I ging pas in 1838 overstag. Al die jaren bleef zijn leger gemobiliseerd. Franc van der Goes kreeg dus nog wel vaker post uit het zuiden, maar het spande er niet echt meer om.

Inloggen
Share
Tweet
Share